Κυριακή, 21 Ιουλίου 2013

ΦΡΟΣΩ ΧΑΤΟΓΛΟΥ: Οι 24 φίλοι μου





Α- ΑΛΟΓΟ
(μελοποίηση: Γιάννη Ζουγανέλη )

Να μπορούσα λέει ν’ ανέβω
σ’ ένα άλογο ολάσπρο
σαν το σύννεφο να φτάσω
στο γαλάζιο ουρανό
κι από κει ψηλά να βλέπω
κάθε φίλο μου μικρό

Το καλόκαρδο Τουρκάκι
τον ψηλό Αμερικανό
το μαυρούλι το Νεγράκι
τον ξανθό το Γερμανό
το χλωμό το Κινεζάκι
το Ρωσάκι το χοντρό

Κι από κει ψηλά που θα’μ αι
να φωνάξω δυνατά
και στου κόσμου του μεγάλου
ν’ακουστώ κάθε γωνιά:
«Ελάτε όλοι στην Ελλάδα
για να παίξουμε παιδιά!»


Β-ΒΡΟΧΗ
 Τίκι τικι τακ τικ τακ
σήμερα από το πρωί
τραγουδάει η βροχή
και ποτίζει για καλά
τη μικρούλα πασχαλιά

Τίκι τικι τακ τικ τακ
-Τα παιδάκια τώρα σκέψου
που δεν έχουνε σπιτάκι,
μούπε τουρτουρίζοντας
ένα σπουργιτάκι

Γ – ΓΑΪΔΑΡΟΣ

Άχου λέει και νάτανε
ο ουρανός λιβάδι
να βόσκω ουρανόχορτα
ώσπου ναρθεί το βράδυ

Κι όταν στο σεργιάνι
βγαίνει το φεγγάρι
νάχω τ’ άσπρο σύννεφο
αφράτο μαξιλάρι

Δ – ΔΕΝΤΡΟ
Πέρα στον κάμπο μοναχό
ένα δέντρο έχει φυτρώσει
κι ο βοριάς τόβαλε πείσμα
θέλει να το ξεριζώσει
-Τίποτε δε μου γλυτώνει εμένα
θα στα κόψω τα κλαδιά σου ένα ένα
- Δε σε φοβάμαι κυρ βοριά
γιατί μέσα στη γη βαθιά
χωμένη έχω τη ρίζα
και τα κλαδιά μου τα λιγνά
αγκαλιαστήκανε σφιχτά
κι έτσι όσο θέλεις φύσα.

Ε- ΕΛΕΦΑΝΤΑΣ
Πω πω τι συκοφαντία
είπε σήμερα ο λαγός,
τι ψευτιά , τι αδικία,
ότι τάχα είμαι χοντρός.

Χύνω δάκρυα συνεχώς
απ’ το βράδυ ως το πρωί
βλέπετε πως δυστυχώς
είμ’ ευαίσθητος πολύ

Ζ- ΖΥΓΑΡΙΑ

Βρήκα στην αποθήκη
μια ζυγαριά παλιά
και είπα να ζυγίσω
στον κόσμο  πόσα υπάρχουνε
καλά, πόσα κακά

Είναι καλή η υγεία και η ειρήνη
κακός είναι ο πόλεμος κι η ασπιρίνη     
Καλό ναχεις με φίλους παιχνίδια ωραία
κακό να’ σαι μονάχος χωρίς παρέα
Είναι καλό το θάρρος και η αλήθεια
κακός ο φόβος κι είναι το ψέμα κακή συνήθεια
Η αταξία είναι κακό και η βρωμιά
είναι καλό τα πάντα ναν’ καθαρά
Είναι κακό η μπόρα κι η παγωνιά
καλός είναι ο ήλιος κι η ζεστασιά

Κι όσο κι αν σκέφτομαι τόσα ζυγίζω
στη ζυγαριά μου καλά, κακά
και λέω πως  μάλλον δυο δυο πηγαίνουν
στον κόσμο ετούτο ζευγαρωτά.

Η – ΗΛΙΟΣ
Ήλιος εσύ,
ήλιος κι εγώ
και λέω να πιαστούμε
να στήσουμε χορό

Δώσε μου το χέρι σου
και πάρε το δικό μου
κι οι πιο καλοί θα γίνουμε
φίλοι αυτού του κόσμου

Θα μας τραγουδάν τραγούδια
τα χελιδονάκια
κι από ψηλά τα σύννεφα
θα χτυπάνε παλαμάκια.

Θ- ΘΑΛΑΣΣΑ
Κάηκε, τσουρουφλίστηκε
ο ήλιος ο καημένος
και πήρε την απόφαση
μια βουτιά να ρίξει
στη δροσερή τη θάλασσα
τη φλόγα του να σβήσει

Και φαίνεται πως τ’ άρεσε
και κάθε μέρα τώρα
μετά από το ταξίδι του
πριν πάει να κοιμηθεί
το μπάνιο του στη θάλασσα
παίρνει να δροσιστεί

Ι – ΙΠΠΟΠΟΤΑΜΟΣ
Μια παρέα από ζώα
είχανε συγκεντρωθεί
και συζήτηση είχαν πιάσει
ένα ηλιόλουστο πρωί

Ώσπου ξαφνικά ανοίγει
ο ιπποπόταμος το στόμα
κι η παρέα να ξεφύγει
τρομαγμένη τρέχει ακόμα

Απορούσε εκείνος όμως
γιατί νάχουν φοβηθεί
απλώς ήθελε ο δόλιος
λίγο να χασμουρηθεί.

Κ- ΚΑΡΑΒΑΚΙ
Το κύμα σαν αγγίζεις
κίτρινο καραβάκι μου
μ’ ένα γλυκοτραγούδισμα
το γλάρο νανουρίζεις

Κι ο ήλιος απ’ τον ουρανό
το κίτρινο πανάκι στου σαν βλέπει
παρέα στο σεργιάνι σου
να σου κρατήσει τρέχει

Λ- ΛΙΟΝΤΑΡΙ
Για κοιτάξτε το λιοντάρι
σήμερα είναι στα καλά του
κάλεσε όλα τα ζώα
για να φάνε στη φωλιά του

Αλεπούδες και γορίλες
ζέμπρες, φίδια, όλα εκεί
θα χορέψουνε, θα φάνε
και θ’ ακούσουν μουσική

Σήμερα ο λιονταρής μας
έχει τα γενέθλιά του
και γι αυτό έχει στολίσει
με φιογκάκια τα μαλλιά του

Μ- ΜΕΛΙΣΣΑ
Α! η δική μου η δουλειά
είναι αληθινή χαρά
το λουλούδι που δουλεύω
μοναχή μου το διαλέγω

Γιασεμί, τριαντάφυλλο
λεμονιά, γαρύφαλλο
μαργαρίτα, μυγδαλιά
ανεμώνη, πασχαλιά

Το εργοστάσιό μας,
τόχουμε δικό μας
στη μικρή κυψέλη
φτιάχνουμε το μέλι

Είμαστε οι μέλισσες που λες
συναδέλφισσες καλές
πέρασε κανα βραδάκι
για να πιούμε ένα μελάκι

Ν- ΝΥΧΤΑ
Πήρε ο κυρ Ήλιος πάλι
 τη Μέρα από το χέρι
και πέρα από τα σύνορα
της θάλασσας χαθήκαν

Κι η κυρα Νύχτα τ’ άστρα της
σκόρπισε πάλι απόψε
στο σκοτεινό της ουρανό
να παίξουνε κρυφτό

Κι ένα αστεράκι κρύφτηκε
στης λεμονιάς τα φύλλα
και μύρισαν λεμονανθό
τ’ άστρα και το φεγγάρι

Μύρισε και το κάτασπρο
της Νύχτας μαξιλάρι
την ώρα που ερχότανε
ο ύπνος να την πάρει

Ξ- ΞΥΡΑΦΙ

Ξυράφη τον ελέγανε
και μέσα στο σχολείο
μονάχος του καθότανε
στο πρώτο το θρανίο

Τρέχανε, παίζαν τα παιδιά
στο διάλειμμα με τι χαρά
κι εκείνος μόνος στη γωνιά
στην εξυπνάδα του κρατούσε συντροφιά

Γιατί έλεγε δεν είναι δυνατόν
την ώρα του άσκοπα να χάνει
μια μεγαλοφυία σαν κι αυτόν
παρέα με κουτούς να κάνει.

Μια μέρα το σκεφτήκανε
φάρσα να του σκαρώσουν
κι ένα βραβείο βρήκανε
στον έξυπνο να δώσουν

«Ξυράφη είσαι έξυπνος
και τούτο χάρισμά σου
τέτοιος μεγάλος έπαινος
ταιριάζει στ’ όνομά σου»

Ανοίγει με ύφος το κουτί
που ήταν μεγάλο, πλουμιστό
και τότε μέσα τι να δει
ένα ξυράφι μοναχό!

Ο- ΟΜΠΡΕΛΑ
Τι χαρές και τι τραγούδια
μια ομπρέλα από χαρτί
μου χαρίσαν στη γιορτή
μια ομπρέλα με λουλούδια

Και μια μέρα βροχερή
με καμάρι μια και δυο
την ομπρέλα μου κρατώ
βγαίνω έξω στη βροχή

Λιώνει αμέσως το χαρτί
και ξεβάφουν τα λουλούδια
παν χοροί, πάνε τραγούδια
αχ! τι μούκανες βροχή!

Π – ΠΟΥΛΑΚΙ
Κίτρινο ή κόκκινο
το θέλεις το πουλάκι;
Μπλε, καφέ, πορτοκαλί;
νάτα έξω στο δεντράκι

Τρέξε πιάστα αν μπορείς
να τα βάλεις στο κλουβί.

Κελαηδούν γλυκά πολύ
όταν είναι στα κλαδιά
μα δεν τους αρέσει διόλου
του κλουβιού η σκλαβιά

Ρ- ΡΟΔΑ
Γύρα τριγύρα τον κόσμο πήρα
πήγα σε πόλεις και σε χωριά
να δω πώς ζούνε στην κάθε χώρα
όλου του κόσμου τα παιδιά

Τα είδα να τρώνε γλυκό κουλούρι
να’ χουν βιβλία χρωματιστά
να τραγουδάνε και να χορεύουν
να’ χουνε ζέστα στην παγωνιά

Κι άλλα γερμένα στο πεζοδρόμι
να κλαίνε τα είδα λυπητερά
χωρίς κουλούρια, μήτε  βιβλία
δίχως τραγούδια, καμιά χαρά.

Γύρα τριγύρα τον κόσμο πήρα
και λέω τι είδα σε όλους εσάς
για να παλέψετε στην κοινωνία
να μην υπάρχει πια αδικία
                                                             
Σ- ΣΥΝΝΕΦΟ
-Σύννεφο συννεφάκι μου
πώς δε σε ενοχλούνε
τα χελιδόνια που έχτισαν
πάνω σου τη φωλιά τους;

-Δεν ξέρεις πόσο χαίρομαι
που τάχω συντροφιά μου
γιατί δεν θάμαι μόνο μου
και θάχω για να λέω
κάπου κι εγώ τον πόνο μου

Τ- ΤΡΕΝΟ
Το τρενάκι της χαράς
τρέξτε ξεκινάει
ανεβείτε όλοι πάνω
κι όπου θέλει ας μας πάει

Πολιτείες και λιβάδια
λίμνες, κάμποι και βουνά
το γέλιο έχει καύσιμα
σταθμό του τη χαρά

Κάντε γρήγορα θα φύγει
Ποιος θα σκαρφαλώσει πρώτος!
Προσοχή μονάχα λίγη
να μην του λυθεί ο φιόγκος


Υ- ΥΦΑΣΜΑ
Ύφασμα με λουλουδάκια
κι έναν ήλιο γελαστό
πήρε σήμερα η μαμά μου
ύφασμα χρωματιστό

Να το κάνει κουρτινάκια
στο μικρό παράθυρό μου
για να μπει κι ένα λουλούδι
μέσα στο δωμάτιό μου

Γιατί όσο πάει δε βλέπεις
από τον καπνό λιακάδα
κι ολοένα λιγοστεύει
και η λίγη πρασινάδα.

Φ- ΦΕΓΓΑΡΙ
Μη φεγγαράκι φέγγεις
στον ουρανό πολύ
το φως σου ξελογιάζει
το δύστυχο πουλί
απόψε την καρδιά του
βαραίνει το κλουβί

Χ- ΧΙΟΝΙ
Πως χιόνιζε είδα όνειρο
στη μαύρη μας την πόλη
και τη μαυρίλα της βρωμιάς
την είχε ασπρίσει όλη

Άσπροι οι δρόμοι, τα σχολειά
άσπρο το μαύρο Γκάζι
άσπρο και το εργοστάσιο
που μαύρη κάπνα βγάζει

Άσπρη και η πλατεία μας
που βγαίνουμε σεργιάνι
άσπρα τα σπίτια που η καπνιά
κατάμαυρα έχει κάνει

Κι αφού ασπρίσαν όλα
βγήκε ο ήλιος λαμπερός
κι εφάνη καταγάλανος
ο γκρίζος ουρανός

Μα δυστυχώς στην πόλη μας
τόσο που έχει βρωμίσει
ούτε το χιόνι κάθεται
φοβάται μη μαυρίσει

Ψ- ΨΑΡΙ
Τι καμαρώνεις έτσι
ψαράκι μου μικρό;
Το ξέρεις ότι έχεις
κουκούτσι  το μυαλό;

Η ομορφιά δε θα σου φέρει
στη ζωή την προκοπή
θέλει αγάπη στη δουλειά
για να βγει το ψωμί


Ω- ΩΜΕΓΑ
Να μια κι εγώ που λες
το ωμέγα με τις δυο κοιλιές

Σε μένα ο κλήρος έλαχε
να δώσω τα μηνύματα
απ’ όλα τα άλλα γράμματα
σας φέρνω χαιρετίσματα

Τρένο είναι η αλφαβήτα
κι όποιος θέλει το πιστεύει
βαγόνια εικοσιτέσσερα
και όλο ταξιδεύει

Στης γνώσης όσο θες βαθιά
μπορείς να πας τη χώρα
να μάθεις ό,τι έμαθαν
οι άνθρωποι ως τώρα

Στη χώρα του παραμυθιού
αν θες να πεταχτείς
μα πρόσεξε είν’ όμορφα
μπορεί να ξεχαστείς

Σ ‘ όποιο βαγόνι θέλεις μπες
κι αν το τρένο το αγαπήσεις
του κόσμου μας κάθε γωνιά
μπορείς να τη γνωρίσεις

Στους ξένους κόσμους τ΄ουρανού
αν θες κι εσύ να φτάσεις
ταξίδι θάχεις όνειρο
τόσο που θα τα χάσεις

Μέσα στα βιβλία
είμαστε όλα μας χωμένα
κι έχουμε σκοπό μας βάλει
στη ζωή μονάχα ένα:

Πιο ικανός ο άνθρωπος
και πιο καλός να γίνει
και να μπορέσει κάποτε
να ζει σε δικαιοσύνη

Αλλά τώρα ας πούμε αντίο
Θα βρεθούμε στο σχολείο.

( Εκδόσεις: Σύγχρονη Εποχή, πέμπτη έκδοση 1995)