Παρασκευή, 4 Νοεμβρίου 2016

Ο ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΣ ΧΙΟΝΑΝΘΡΩΠΟΣ


 
Το παραμύθι αυτό το είχα διαβάσει σε ένα γερμανικό βιβλίο, του οποίου δυστυχώς, δεν συγκράτησα κανένα στοιχείο. Παρ’ όλα αυτά, επειδή είναι τόσο όμορφο, τολμώ να κάνω τη θεατρική του διασκευή και ας μου συγχωρεθεί το ατόπημα.Φ.Χατόγλου

ΠΡΟΣΩΠΑ: Χιονάνθρωπος, Γάτα, Άρρωστο παιδί, πουλάκι, μαγισσούλα, παππούς, κουνελάκι

           ΣΚΗΝΗ ΠΡΩΤΗ
( Μια αυλή χιονισμένη..Χιονονιφάδες πέφτουν από ψηλά. Σε ένα παγκάκι κάθεται ο Χιονάνθρωπος. Φορά  καπέλο, έχει καρότο για μύτη, κάρβουνα για κουμπιά στο σώμα, κασκόλ και μια σκούπα στο χέρι. Φαίνεται κατσούφης.  Έρχεται μια Γάτα)

ΓΑΤΑ
Γειά σου φίλε Χιονάνθρωπε,
στολίδι στην αυλή μας
Τι όμορφο σε φτιάξανε,
γλυκαίνεις την ψυχή μας

Κάτασπρος κι ολοστρόγγυλος
και όμορφα ντυμένος
όμως… λιγάκι σκυθρωπός
μήπως είσαι θλιμμένος;

ΧΙΟΝΑΝΘΡΩΠΟΣ
Άσπρος απ’ έξω φαίνομαι
μα είν’ η  καρδιά μου μαύρη
 αφού μονάχα λίγο ζω,
μέχρι ο ήλιος νάβγει.

Μια τόσο δα μικρή ζωή
ποιος θέλει να τη ζήσει;
άχρηστη και ανώφελη,
μια αχτίδα θα τη σβήσει.

ΓΑΤΑ
Μα… τι κουβέντες είν’ αυτές;
άχρηστη η ζωή σου;
Έλα εδώ,  πλησίασε,
δώσ’ μου την προσοχή σου.
(Τον παίρνει παράμερα και του μιλά με εμπιστευτικό ύφος)
Όταν ο Ήλιος βγει ξανά,
και ζέστη θα μας δώσει
 χιόνι δεν θα υπάρχει πια,
κι εσύ θα έχεις λιώσει…
Τότε....

                                                        ΣΚΗΝΗ ΔΕΥΤΕΡΗ
( Στο παγκάκι βρίσκονται αφημένα τα πράγματα του χιονάνθρωπου:  καπέλο, κασκόλ, κάρβουνα, σκούπα, καρότο.
Έρχεται πρώτα ένα παιδάκι με ρούχα φτωχικά. Βήχει και νιώθει άσχημα. Ώσπου βλέπει το κασκόλ)

ΑΡΡΩΣΤΟ ΠΑΙΔΙ

Τρεις μέρες είμαι άρρωστο
τρεις νύχτες τουρτουρίζω
με βήχα και με πυρετό
στους δρόμους τριγυρίζω

Ένα κασκόλ! Νάτο εκεί!
δεν είναι ψέμα, αλήθεια
είναι ό,τι χρειαζόμουνα
και  θάθελα να είχα!

Α, είναι του Χιονάνθρωπου
που ήταν εδώ πέρα
Σ’ ευχαριστώ Χιονάνθρωπε,
μου έφτιαξες τη μέρα!

( Κοιτάζει ψηλά και γύρω καθώς ευχαριστεί τον Χιονάνθρωπο, που έχει πια λιώσει. Τυλίγει στο λαιμό το κασκόλ και φεύγει χοροπηδώντας χαρούμενο.
Μπαίνουν δυο πουλάκια.)

ΠΟΥΛΑΚΙΑ

Γρήγορα χιόνι έπεσε,
και μείναμε στο κρύο
φωλίτσα δεν προλάβαμε
να κάνουμε κι οι δύο

Και τώρα πού θα κάτσουμε;
τ’ αβγά μας πού θα μείνουν;
στην παγωνιά δεν πρόκειται
μικρά πουλιά να γίνουν.

Ε! Κοίτα, του Χιονάνθρωπου
το μαύρο το καπέλο
είναι αυτό που ζήταγα
είναι αυτό που θέλω!

Μια ζεστή μικρή φωλιά
για τα μωρά μας, νάτη!
Σ’ ευχαριστώ Χιονάνθρωπε
των σπουργιτιών προστάτη.

(Τα Πουλάκια χαρούμενα φεύγουν με το καπέλο.  Έρχεται ένα Κουνελάκι)

ΚΟΥΝΕΛΙ

Μέσα σ’ αυτή την παγωνιά
Μέσα σ’ αυτό το χιόνι
ούτε μαρούλι βρίσκεται,
καρότο δε φυτρώνει

Είν΄η κοιλιά μου αδειανή
πεινάω, αχ, θα ρέψω
Όμως, σαν κάτι βλέπω εκεί,
φοβάμαι να πιστέψω…

Ένα καρότο! Αληθινό!
Σώθηκε η ζωή μου!
Σ’ ευχαριστώ Χιονάνθρωπε
μέσα από την ψυχή μου!

(Το Κουνελάκι φεύγει ευτυχισμένο μασουλώντας το καρότο. Ένας παππούλης έρχεται με φτωχικά ρούχα)

ΠΑΠΠΟΥΣ
Κρύο  έξω στην αυλή,
κρύο και μές στο σπίτι
η σόμπα έσβησε από χτες,
μου πάγωσε η μύτη.

Όμως, τι βλέπω; Τι είναι αυτά;
Μην είναι καρβουνάκια;
Ναι, είναι, πέντε! σώθηκα
Τρεχάτε ποδαράκια!

Τη σόμπα μου θ’ανάψω ευθύς
να ζεσταθώ ο καημένος
Καλέ μου εσύ Χιονάνθρωπε,
να είσαι ευλογημένος!

(Ο Παππούς κουτσαίνοντας αλλά ευτυχισμένος, φεύγει με τα κάρβουνα. Μια Μαγισσούλα έρχεται. )

ΜΑΓΙΣΣΟΥΛΑ
Είμαι μια μάγισσα μικρή
μάγισσα προκομένη
αλλά συνέχεια δυστυχώς
είμαι αφηρημένη

Έτσι άμυαλα την έχασα
τη σκούπα μου τη μαγική
και να πετάξω δεν μπορώ
ξέμεινα εδώ, στη γή.

Καλέ... τι είναι αυτό εδώ;
Η σκούπα που γυρεύω!
Χιονάνθρωπε, όπου βρίσκεσαι
να ξέρεις , σε λατρεύω!

( Ευχαριστεί κοιτάζοντας ψηλά. Ευτυχισμένη  ανεβαίνει στη σκούπα και φεύγει)

                                                     ΣΚΗΝΗ ΤΡΙΤΗ
(Τα μελλούμενα τέλειωσαν.  Η Γάτα και ο Χιονάνθρωπος έρχονται πάλι στη σκηνή)

ΓΑΤΑ
Έτσι λοιπόν Χιονάνθρωπε
στο λέω, ανακουφίσου,
είναι πολύ σημαντική
η σύντομη ζωή σου...

ΧΙΟΝΑΝΘΡΩΠΟΣ
 Αλήθεια, το κατάλαβα,
Γάτα σ΄ευχαριστώ
με έκανες χαρούμενο
και χάρη σου χρωστώ.
(Η Γάτα χαιρετά και φεύγει. Ο Χιονάνθρωπος τη χαιρετά και κάθεται ήρεμος στο παγκάκι)

Τώρα μπορώ πια ήρεμος
στον ήλιο να ξαπλώσω
ξέρω πως θάμαι χρήσιμος
ακόμα κι όταν λυώωωωωωσω.
(και πέφτει καθώς εμφανίζεται ο ήλιος)

(Όλοι οι ευεργετημένοι τον τριγυρίζουν με αναμένα φαναράκια και τραγουδούν. Προτείνω το τραγούδι : "Τίποτα δεν πάει χαμένο στη χαμένη σου ζωή")


ΤΕΛΟΣ


(Σημείωση: Μπορείτε να αντικαταστήσετε τη Γάτα με μια ομάδα παιδιών που αρχικά φτιάχνει τον Χιονάνθρωπο και μετά συζητά μαζί του, με τα παιδιά να μοιράζονται τα σχετικά στιχάκια. )