Πέμπτη, 12 Νοεμβρίου 2015

ΦΡΟΣΩ ΧΑΤΟΓΛΟΥ: Σώστε το Έλατο! (έμμετρο θεατρικό)



Πρόσωπα: Έλατο, Άνθρωπος, Πουλί ,  Κουνελάκι, Ελάφι (Τα ζώα μπορούν να μοιραστούν τα λόγια αν χρειαστεί να γίνουν πιο πολλά )

(Στο δάσος, ξεχωρίζει ένα μικρό Έλατο)

ΕΛΑΤΟ

Σαν σήμερα γεννήθηκα,
Πριν από 5 χρόνια
Σ’ αυτό το δάσος το πυκνό
Κατάλευκο από χιόνια

Τα ζώα έχω φίλους μου
Μου κάνουνε παρέα
Παίζουμε όλοι μας μαζί
Και τα περνάμε ωραία

Έτσι, κάθε Χριστούγεννα
Διπλή γιορτή γιορτάζω
Κι όλους τους φίλους μου εδώ
Να έρθουνε φωνάζω

Το Κουνελάκι το λευκό
Κοιτάξτε, καταφθάνει
Χαρούμενο και πηδηχτό
Όλο φιγούρες κάνει

(Έρχεται πηδηχτό το κουνελάκι, κρατώντας καρότο)

ΚΟΥΝΕΛΑΚΙ
Γειά σου φίλε μου Έλατο
Του δάσους μας καμάρι
Όμορφο, καταπράσινο
Που υψώνεσαι όλο χάρη
Ήρθα για να γιορτάσουμε.
Έτρεξα πρώτο πρώτο
Και σούφερα για δώρο
Ετούτο το καρότο!

Αμάν, πώς δεν το σκέφτηκα;
Δεν είσαι εσύ… κουνέλι..
Μα να, στολίδι, δες, σου το κρεμώ
 Και διόλου μη σε μέλει!
( κρεμά  το καρότο στα κλαδιά του δέντρου)

Για κοίταξε ποιος έρχεται
Ο φίλος μας το Ελάφι,
Και δώρο φαίνεται κρατά
Κάτι από χρυσάφι!

( Το Ελάφι έρχεται χαρούμενο με μια χρυσή γιρλάντα)
ΕΛΑΦΑΚΙ

Γεια, φίλοι μου, δεν άργησα;
Έτρεχα να προφτάσω
Το πάρτυ μας με τίποτα
Δεν θέλω να το χάσω

Ετούτα τα Χριστούγεννα
Που κλείνεις 5 χρόνια
Εύχομαι φίλε μου Έλατο
Νάχεις γεμάτα κλώνια
(κρεμά τη γιρλάντα στα κλαδιά του δέντρου)

Ζώα και δέντρα όλοι μαζί
Σήμερα θα γιορτάσουν
Ημέρα Αγάπης είναι αυτή
Κι όλοι θα καταφθάσουν

Ορίστε, νάτο που πετά,
Έρχεται το πουλάκι
Αλλά, σαν φοβισμένο νάναι,
μου φαίνεται, λιγάκι.

(Το Πουλί έρχεται τσιουρίζοντας ανήσυχο)

ΠΟΥΛΑΚΙ

Εγώ για γλέντι ερχόμουνα
Μα, αλίμονο, στο δρόμο
Άνθρωπο είδα φίλοι μου.
Τσεκούρι έχει στον ώμο!
(όλοι δείχνουν τον τρόμο τους)

Νομίζω καταλάβατε
Τι έχει στο μυαλό του…
Να κόψει θέλει  το Έλατο
Σα νάτανε δικό του!

Μα μη φοβάσαι Έλατο,
Εμείς θα σου σταθούμε
Κι αυτόν τον άνανδρο φονιά
Θα… περιποιηθούμε

Κρυφτήτε όλοι γρήγορα
Και όταν πλησιάσει
αν πέσουμε όλοι πάνω του
με φόβο θα το σκάσει.
(Τα ζώα κρύβονται, το Έλατο είναι φοβισμένο, εμφανίζεται ο άνθρωπος κρατώντας τσεκούρι. Ψάχνει γύρω γύρω και τελικά πάει στο Έλατο)


ΑΝΘΡΩΠΟΣ
Α, να, αυτό που γύρευα!
Ένα δέντρο που μου κάνει
Στο σαλόνι στολισμένο
Τα παιδιά θα τα τρελάνει

Κι όταν φύγουν οι γιορτές
Θα το κάψω μες στο τζάκι.
Ή… καρέκλα απ΄τον κορμό
Θα φτιάξω, ή τραπεζάκι

(Σηκώνει το τσεκούρι για να κόψει το δέντρο και τότε από όλες τις μεριές πετιούνται τα ζώα, πέφτουν πάνω του, τον τσιμπά το Πουλί, τον κουτουλά το Ελάφι, και το Κουνελάκι με ένα πήδημα του παίρνει το τσεκούρι. Ο άνθρωπος φεύγει φωνάζοντας)


ΕΛΑΤΟ
Σπίτι σου γύρνα άνθρωπε!
Και στο φτωχό μυαλό σου
Να βάλεις πρέπει για καλά
Αν θέλεις το καλό σου:
ΚΟΥΝΕΛΙ
Το Δάσος είναι φίλος σου.
Για σε και τα παιδιά σου
Τα δέντρα φύλαγε καλά
Αν θέλεις την υγειά σου.
ΕΛΑΦΙ
Δεν είσαι μόνος άνθρωπε
Σε τούτο τον Πλανήτη
Φυτά, ζώα και άνθρωποι
Έχουμε ΕΝΑ σπίτι
ΠΟΥΛΙ
Φυτά, ζώα και άνθρωποι
έχουμε ΕΝΑ πλανήτη
κι αφού  εσύ το ξέχασες
Σ’ το λέει  το σπουργίτι!

(Τα ζώα χαρούμενα  στολίζουν το Έλατο και όλοι χορεύουν και τραγουδούν)

ΤΡΑΓΟΥΔΙ
 
Χριστούγεννα όπου νάναι φτάνουν
Και τα κλάματα με πιάνουν
Τα δάση σκέφτομαι
Και πάω να τρελαθώ

Τα δάση δίνουνε υγεία
Ομορφιά και προστασία
Μας κάνουν τον
 αέρα καθαρό

Γι αυτό σας λέω τα δάση
 να τα φυλάμε
Τα δέντρα πρέπει
όλοι να τ’ αγαπάμε

Χριστούγεννα ήρθαν πάλι
Με τα δέντρα μας κομμένα,
ναι- Χριστούγεννα ήρθαν πάλι
Με δεντράκια γκρεμισμένα

Χριστούγεννα, Χριστούγεννα ευτυχισμένα
Δεν γίνονται ,δεν γίνονται χωρίς εσένα
Χριστούγεννα, Χριστούγεννα, ευτυχισμένα
Δεν γίνονται Δεντράκι μου χωρίς εσένα!